বনস্পতি
জুনু বুঢ়াগোহাঞি
গুৱাহাটী
সকলো প্ৰস্তুত হৈ উঠাৰ পিছত
নাম এটা নাই
অনামী
বোকোচাত কঢ়িয়াই ফুৰা নামটো
য'তেই যাওঁ ত'তেই দেখোঁ
নমাই দিলোঁ বোকোচাৰ পৰা।
শিৰোনামহীন, এটা ধুনীয়া নাম
নাম নোহোৱাকৈ জীণ যাব পাৰি
গুচি যাবও পাৰি
আনক তললৈ পেলাই
সাজি লোৱা নাম এটাৰে
পৰিচয় দিয়াৰ মন নাই
মন নাই নামৰ বজাৰত
ৰাহি নোহোৱাকৈ চাহিদা বঢ়াবলৈ
সেয়েহে
চুক এটাত বহি চাই আছোঁ
দৌৰি থকা নামবোৰ।
সৰুতে বাইছাই (আইতা)
ৰাতিৰ আকাশলৈ আঙুলিয়াই কৈছিল
সেইযে জিলিকি আছে তৰাবোৰ
সিহঁতৰ নাম নাই
উদাৰ আকাশখনৰ অংশীদাৰ
সিহঁতো।
তেওঁ মাটিৰে লেপা নাম এটা দিছিল
থৈ দিছোঁ
:
সযতনে
তাকে গজাই চাবলৈ মন এটা আছে
গজে বা নগজে
বনস্পতিতো নহয়
ফুল নুফুলাকৈ গুটি গজি
গছ হ’বলৈ।
Doksiri দকচিৰি, নৱেম্বৰ, ২০২৪
No comments:
Post a Comment