গধূলি
প্ৰণয়
শিৱসাগৰ
হেঙুলীয়া বেলিটি ৰাঙলী হৈ লুকাই গৈছে,
তৰংগিনীৰ বক্ষত যেন তেজৰ কৰাল বান্ধিছে।
এন্ধাৰ অমনিশা নামি আহিছে,
গাঁৱৰ বৰনাঘৰত ডবা, শংখৰ সুৰ শুনি ডাউক চৰাইয়ে চিঞৰিছে,
“ব্ৰক্ষ্মা আদি কৰি জীৱ যত” প্ৰাৰ্থনা জনাইছে।
আইতাকৰ সাধুকথা শুনি পোণাহঁত শুই পৰিছে কোলাতেই।
“শিয়ালি এ নাহিবি ৰাতি”.....।
Doksiri দকচিৰি, ডিচেম্বৰ, ২০২৪
.jpeg)
No comments:
Post a Comment