কাউৰী

 

কাউৰী

                 প্ৰাণজিৎ মহন্ত 

১

বেয়া নেপাবি কাউৰী 

আচলতে তোৰ কথাৰ অলপো সুৰ নাই 

২

মোৰ মতে মানুহে তোৰ দুখ 

কিয় বুজি নাপায় জান কাউৰী 

তই যে তোৰ দুখতো থাক 

কেৱল কা’কা’কৈ

৩

ভৱাই নাছিলোঁ 

তুমি যে এনেকৈ হঠাৎ আহি ওলাবাহি 

দুপৰীয়া কাউৰী জনীয়ে ঘৰৰ মুধচত পৰি 

বাৰে বাৰে কিয় ৰমলিয়াই আছিল 

এতিয়াহে বুজি পালোঁ 

৪

শীতৰ এই লঠঙা গছডাল

আৰু ধুনীয়া লাগিলহেতেন 

তাৰে লঠঙা ডাল এটাত যদি 

উৰি আহি পৰি থাকিহেতেন এটা কাউৰী 

৫

কাউৰী এটা মৰিল 

তাৰপিছত হেজাৰটা 

কাউৰী আহি মৰিল একেলগে কা'কা'কৈ

৬

সোঁত নথকা এখন নৈ

ফুল নুফুলা এডাল গছ 

কাউৰী নথকা 

আকাশ খনৰ দৰেই উদাস