পূজাৰ বিশেষ উপহাৰ
অঞ্জলী বৰদলৈ
গোলাঘাট
“বাহ ! আজি দেখোন ৰাজকীয় খাদ্য উলিয়ালা, কি মন গ’ল ? কিন্তু খুব সোৱাদ লগা হৈছে, স্বীকাৰ কৰিব লাগিব।” ৰাতি ভাতৰ পাতত বহি ভাৰ্গৱে পত্নী জাহ্নৱীক ক'লে ।
" এনেই মন গ'ল আৰু , ৰান্ধিলোঁ । " জাহ্নৱীয়ে ক'লে ।" আজি কি বাৰু কোৱাচোন ! কি তাৰিখ ?"
" ২২ অক্টোবৰ । কিয় ?"
" আজিৰ দিনটোত কি হৈছিল কোৱাচোন! "
" জানো পায় , পাহৰিলোঁ। কি কৈ আছা? "
" সদায় পাহৰা ন আজিৰ দিনটো ! আজি সোনকালে আহিবা বুলি ভাবিছিলোঁ। নাই আজিও নাহিলা। একো কথা মনত নাথাকে ন? "
" মই পাহৰিলোঁ তুমিয়ে কৈ দিয়া। " সেইবুলি মুখ টিপি টিপি ভাৰ্গৱে হাঁহিলে।
খংটো সামৰি জাহ্নৱীয়ে ক'লে ....." কিমান সোনকালে যে বছৰে বাগৰ সলায়.. সুখে - দুখে সাতটা বসন্ত অতিক্ৰম কৰিলোঁ। চকুৰ আগতে আমাৰ ঠাইকণৰো যে কিমান পৰিবৰ্তন হ'ল , নহয়নে ? পৰিৱৰ্তন নহ'ল মাথোঁ আমাৰহে ।"
ভাৰ্গৱে ক'লে , " পাহৰা নাই অ' মই । মোৰ অফিচ বেগটোত চোৱা , তোমালৈ ধুনীয়া চাদৰ - মেখেলা এযোৰ আনিছোঁ । তোমাৰ পছন্দ হ'ব লাগে। আৰু... এটা ভাল খবৰ আছে ..' প্ৰেৰণা'ৰ কৰ্তৃপক্ষই আমি কোৱা কণমানিজনী দিবলৈ ৰাজী হৈছে ।"
' সঁচানে ? ভগৱানে মোৰ কথা শুনিলে দেই । কাইলৈৰ পৰা মোৰ কোলাও এটি দেৱশিশুৱে শুৱনি কৰিব। ইয়াতকৈ মোক আৰু কি লাগে! এইটো মোৰ পূজাৰ ডাঙৰ উপহাৰ ।.. এইবুলি জাহ্নৱীয়ে ভাৰ্গৱৰ অফিচ-বেগটোৰ ফালে নগৈ আলমাৰিটো খুলি তাই গুঠি থোৱা চুৱেটাৰ- টুপী- মোজাৰ টোপোলাটো সাৱটি ধৰিলে।
Doksiri দকচিৰি, অক্টোবৰ, ২০২৬
No comments:
Post a Comment