মই মাটিৰ মানুহ
মেজং বাবুল মেদক
মই মাটিৰ মানুহ, মাটিয়েই মোৰ চিনাকি,
ঘামৰ টোপালত লিখোঁ জীৱনৰ কাহিনী।
ধূলি-বালিৰ বাটেৰে খোজ দিওঁ নীৰৱে,
সপোন সাঁচি ৰাখোঁ হৃদয়ৰ গভীৰতাত।
দুখ আহিলেও ভাঙি নপৰোঁ কেতিয়াও মই,
সংগ্ৰামৰ বাটেৰে গঢ়োঁ নতুন আশা।
সৰল জীৱন, সৰল মন,
সেয়াই মোৰ জীৱনৰ পৰিচয়।
মাটিৰ গোন্ধত লুকাই আছে
জীৱনৰ গান।
সত্য, শ্ৰম আৰু ভালপোৱাৰে,
উজলাই তোলোঁ এই ধুনীয়া পৃথিৱীখন।
মই মাটিৰ মানুহ,
অহংকাৰ নহয়
এয়া মোৰ অলংকাৰ।
Doksiri দকচিৰি, নৱেম্বৰ, ২০২৬


No comments:
Post a Comment